Mi devas resti sen Endormo ĝis konsum' De l' tempo de ni du. Mi devas porti en Tempeton por plenum' La lanton de l' brakum' kiun avidu.
Mi celas trovi en La lasta ekmomento La tempon por refaro de l' malfar', Por kolekti tutan sentimenton Kaj meti en korpon je ripar'.
Vin voli, jen esper', Ĝis falo de la am' Malsana, malsana. Foriri, jen prefer', En tempo por ke l' flam' De ni du liberiĝu mem, spontana.
Kaj post la malproksim', Vin trovi kun certeco En ebla tempo de l' delikateco, Kiam ni diros nenion, Okazis neni', Mi simple sekvos nur Kvazaŭ sorĉita apud vi.
Mi restus ĉe l’ plaĝoj blankaj La sopirdona dunar’ Mia rigardo tre lacas Senfine serĉe de l’ mar’ Ĉielo plenas je pac’ Sen kamentub’ aŭ fummaso Ĉebruste jen misoj mil Enlande plenas april’
Jen mia mana malpleno Suna, sabla malĝeno Ame-rima son’ Ame-riĉa sun’ Amerika Sud’! Jen mi la kremo de l’ krizo Mi la kromo de l’ grizo Jen mi Ceara’!
Vilaĝ’, vilaĝeto Mi ĉepordas kun peto Antaŭ la vila’! Kontraŭ la vila’, ve al la vila’! Jen mi la kremo de l’ krizo Mi la kromo de l’ grizo Jen mi Ceara’!
La Plaĝo “de l’ Futur’” Lumturoj praa kaj nova Okuloj de l’ mar’ La okuloj de l’ mar’ La okuloj de l’ mar’ La praa mallumigita Kaj la nova ŝaltita Vivo blovas ĉi kaj for Memlume, subfrumatene Korpe ŝvite ĝuplene Sursable finas amor’
(Originala titolo: Banho de lua) Verkis: Bruno de Filippi k Franco Migliacci Portugallingva traduko: Fred Jorge (el Tintarella di luna) Esperanta traduko el la portugala: Flávio Fonseca
Al la plaĝo iris mi Tie mi bruniĝis tro Riproĉis panjo, ne da sun' Kaj nun mi volas nur lumon de l' lun'
Mi baniĝas en luno Kaj blankiĝas kiel neĝo Se lunlum' estas amika Do neniel kontraŭ leĝo Bonas revo romantika Ho! Tre pura estas lun'
Sub la lumo de l' luno En ĉi tia nokta splendo Regas forto de l' magio De l' magia amtranscendo Bonas revo romantika Ho! Tre pura estas lun'
Ĉi ĉi ĉi luna radio Ĉi ĉi ĉi venas al nia mondo Ho luno Tuj venu ho pura lun'
Mia pirateca koro
Sendistinge tuj kaperas
Sed l' animo jam divenas
Ke pagon, ĝi ĉiam liveras
- Kaj restas tutsola
Mia vivo tre liberas,
Nur en volo la valor'
Mi neniam senesperas,
Mi estas reganto de l' kor'
Ho! Deklar' de spegulo:
- Vi plu estas vi...
Mi tre amas la sukceson
Ĝin mi regas laŭ neceso
Estiĝas la rev' de infan'
Eraranto sen konfeso
Konsci' pri mia fon'
Sen ajna fordon'!
Se ne prosperas pasio,
Mi ne riproĉu al mi
Kaj ne lamentu pri ĝi
Vanos la situaci'
(1ª) Mi rekomencos de nulo kun rezignaci'
(2ª) Mi rekomencos sen bazo kun rezignaci'
Eĉ se homoj tute certas
Pri bonŝanco de l' favor'
Tamen mi tre zorge semis
Kiel min gvidis la kor'
Ho! Deklar' de spegulo:
- Vi plu estas vi...
Bona novaĵo jen alvenas nun el Maranjan' Ne per radio, televido aŭ per la ĵurnal' Sed per la vento kiu blovas el la mara bord' De Fortalezo, de Resifo, de Natal'
Oni aŭdadis la novaĵon en Belen', Manaŭs' Ĵoan-Pesoo, Terezino kaj Arakaĵu' Kaj de la nordo ĝi vojaĝis al la Pantanal' Minas-Ĵerajso, sud-eosto, ĝis la sud'
Tie ĉi vivadas ĉi popolo respektinda Sciu, bela estas la popolo, kiel belas am' Tie ĉi vivadas ĉe la maro, ĉe rivero La destino ĝia estas la kuniĝ'
La plej bela kanto estas ĉiam plej sincera Sciu, ĉio kio belas estos ĉiam mirigaĵ' Tie ĉi vivadas ĉi popolo bonfarema Tre pli saĝa ol kelkia regvolul'
En ver' Brazilo estas klare ne nur mara bord' Kaj multe pli, kaj multe pli ol suda region' Ja bonaj homoj vivas dise tra nia Brazil' Kaj certe faros bonan landon el ĉi lok'
Bona novaĵo jen alvenas nun el internland' Ne per radio, televido aŭ per la ĵurnal' Se oni frontos maron sed kun dorso al Brazil' Oni ne faros bonan landon el ĉi lok'
Rim: - Maranjan' kaj Minas-Ĵerajso (originale Maranhão kaj Minas Gerais) estas federacieroj de Brazilo. - Fortalezo, Resifo, Natal', Belen', Manaŭs', Ĵoan-Pesoo, Terezino kaj Arakaĵu' (Fortaleza, Recife, Natal, Belém, Manaus, João Pessoa, Teresina kaj Aracaju) estas brazilaj urboj. - Pantanalo (Pantanal) estas regiono en centro-okcidento de Brazilo. - Ĉiuj geografiaj nomoj konformas al Vortaro Túlio Flores. - La partituro de tiu ĉi muzikaĵo estas disponebla ĉe Klubo Brazila Muziko. Obs: - Todos os nomes geográficos foram traduzidos conforme o Vortaro Túlio Flores. - A partitura desta música está disponível no Klubo Brazila Muziko.
Li ĉiutage promenadis kun sekeco ĉe la rando de la kort'
Je hor' mortinta, ŝton' mortinta, agonio kaj oranĝoj de la kort'
La vivo iris inter muroj kaj muregoj de silento
Kaj la hundoj kiuj gvatis lian dormon ne mem dormis
Vidis ombrojn je ŝveb', vidis ombrojn en ĝarden'
Mortinta lun', mortinta nokto, forta vento kaj bidaro sur pulvor'
Pro orkolora incendio provizora forkonsumiĝis la kor'
Kaj li komencis la serĉadon de fajregoj malrapide
Lia koro jam ne timis plu la flamon de l' infero
De l' tenebro sen fin'. Espereble tuŝos lin la am'.
(Originala titolo: Quando o sol bater na janela do seu quarto)
Verkis: Renato Russo
Traduko: Vitor Mendes
Kiam batos sun' surfenestre vian ĉambron
Memoru ke
estas nur unu voj'
atendu ne, ke komenci povas ni
ĉion denove, ja eblas nun
Ja malhomecas la homaro
sed ankoraŭ estas ŝanco
la sun' venas por ĉiuj
estas ja ĉi tio ver'
Kiam batos sun' surfenestre vian ĉambron
Memoru ke
estas nur unu voj'
antaŭnelonge kredis ni ke ni povus ja la mondon ŝanĝi
kiu rabis la kuraĝon
nur dolor'
venas dolor'
de la deziro
por ne esti dolor'
Kiam batos sun' surfenestre vian ĉambron
Memoru ke
estas nur unu voj'
Mi bosanovemas Jen mi tia tio Mi eksterproblemas Pro sakra elkrio
Vi, kiu aŭdas kaj mutas Vi nur rigardas sen vid' Ĉi diro ja rezolutas Vi nepre lernos kun fid'
La tongon de l' mirongo de l' kabulete'
Mi bosanovemas Jen mi tia tio Mi eksterproblemas Pro sakra elkrio
Vi, kiu legas sen bazo Vi, kiu preĝas sen kred' Provas eniri sen pazo Vi nepre vivos sen pled'
En tongo de l' mirongo de l' kabulete'
Vi nur ŝajnigas pripenon Neniam iras al fin' Mi ĵetos sur vin malbenon Mi nepre irigos vin
Al tongo de l' mirongo de l' kabulete'
Rim: laŭ Wikipedia, la poeto Vinicius elektis la esprimon de la titolo pro ĝia sonoreco, sen semantika valoro, sed posedanta altan sugestian valoron. La kanto iĝis fama, kaj tiam la esprimo iĝis uzata kiel sakra elkrio. Same, en Esperanto la esprimo estas sensignifa, sed povas esti energiplena. Obs: segundo a Wikipedia, o poeta Vinicius escolheu a expressão do título pela sua sonoridade, sem valor semântico, mas com alto valor sugestivo. A música ficou famosa, e na época a expressão se transformou numa exclamação de xingamento. Da mesma maneira, em Esperanto a expressão é sem significado, mas pode ser cheia de energia.
Diru, ke vi ne min fidas, Ke mi ne min bridas Sen ia rezon'. Diru, ke mi ofendivas, Ke mi fiaktivas Kaj ĉiam nocivas Al komuna bon'.
Klaĉu pri domaĉo nia, Ke ĝi estas fia, Ne vidinda lok'. Vipu min pro sambo mia, Pro bilard' mania, Kaj ĉar mi parolas per mok'.
Sed restu, Sed restu apud mi! Vi eliras kaj ne diras Kien iras kaj mi miras Sen eksci' pri la reven'.
Diru eĉ al kiu pasas, Ke mi nur kaŝasas Pli ol amas vin. Vole vi min embarasas, Insultoj amasas, Hontplena min lasas, sen fin'.
Sed restu...
Diru, ke mi ne prosperas, Ĉar mi malaperas Kun gajnita mon'. Diru, ke mi ja danĝeras, Ke mi degeneras, Kion plu malveras, pardon',
Sed restu! Sed restu, mia am', Ĉar eble io, Misatent' aŭ poezio, Kaŭzos ĝuon en restad'.
Rim: "Kaŝaso" estas brazila sukerkana tipa brando (laŭ Vortaro de Túlio Flores). Kaj la verba formo ĉi tie estas uzata kiel poezia licenco, kun la signifo "kaŝasumas", tio estas, drinkas tro da kaŝaso.
