Verkis: Meiricler
Traduko: Erick Fishuk
Antikvaj memoraĵoj en brust' mia tuj vekiĝis,
Malnova sento, kiu pensis mi, ke estingiĝis:
Ĝi estis am' grandega,
Eĉ mi ne povis teni,
Ĉarmaĵoj de mil noktoj, kiuj dum tag' unu
Min fortege prenis.
Saŭdad' hodiaŭ ploras en l' okuloj larmiĝitaj
Vidanta ĥimertrajnon de la aĵoj jam pasitaj.
En la staci' de l' tempo,
Post forta atendad',
Rigard' serena via min ektrovas dum de
La trajn' la haltad'.
Ho, trista kor',
Mankante punas l' am' al ni!
Ho, trista kor',
Vundigaj pensoj tre ŝajnas mani'!
Ho, trista kor',
Bedaŭre finiĝis la sonĝ';
Ĝuste por ni
Nur lamentkrioj estas daŭra son'.
Sed ĉu ŝi primemoras, kiel mi, amtagojn tiujn
Aŭ min forgesis per la brakoj de iu ajna vir'?
Ĉu estas ŝi maljuna?
Ŝi estas kie, Di'?
Melankolio ploras
Kaj revenon petas
Al ŝi l' melodi'.
Rim (N.T.):
Obs (N.T.):
- Se alguém tiver alguma informação sobre a autora e/ou sobre a melodia, favor nos contactar!















