Ho mia Di' Jen nia amo-fin' Ho Di' pardonu min Erar' okazis scias mi Sed ve, per unu foj' Ŝanĝiĝis mia ĝoj' Eraris mi aŭ ne Kaj mi scias nur ke Amis tre amis tre Mi, ho ve
Ĉu eble jen Pro iluzi-amor' Sindonis mi per kor' Per tuta sin' al ĉi virin' Por feliĉigi min Sed ne volis destin' Radik' esti, ĝis fin', Mi de lilia in' Kaj tiam vidis mi Nian amon finita Mortinta Ja pro la glaci-beleco de Maria
Sekiĝis, mortis mia De la vivo, ĝarden' El kio plantis Maria Nek de lekant' estis ven'
Dankon al Vi, Sinjor' Ĉar Vi estas amiko Ĉar per via prediko Vi parolas al mi Per parfumo de l' floroj Kaj belec' de l' koloroj Kaj per flustro de l' maro Kiu preĝas al Vi
Estas Vi en Natur' En verdo de l' arbaroj En festaj birdaroj En brilo de l' Sun' En ombro ŝirmanta En vento amika En fonto kuranta, Printemp' aŭ aŭtun'
Kaj mi laŭdas vin ankaŭ Ĉar en tagoj feliĉaj Aŭ en tiuj plej malriĉaj Zorgas min ĉi flegad' Se doloro min estras La fid' ĉe mi restas Do eĉ suferanta Ja pluas kantad'
Mi laste vivas en solec', sen kompanio, Kaj mi eĉ ne vidas ion, Kio plezurigas nun
Sentas mi ke la feliĉ' estas miraĝo Kaj mi vidas tra l' junaĝo Revojn preter oportun'
Ho, se mi nur povus havi ordinaran, Propran lokon surkamparan Por semado kaj fortun'
Havi blankan domon, etan, kun verando, Havi korton kaj fenestron Por leviĝo de la sun'
Mi foje iras tra la urb' en promenadoj Mi plu serĉas kamaradojn Mi pluiras laŭ l' amas'
Sed mi retiriĝas pro ĉiu vizaĝo, Ĉiu estas kun mistero, Iluzi' kaj embaras'
KURIOZAĴO: la domo en la foto estas la vera blanka dometo, kiu inspiris la kanton al la aŭtoroj. CURIOSIDADE: a casa na foto é a verdadeira casinha branca que inspirou a música aos autores.
(Originala titolo: Galopeira) Verkis: Mauricio Cardozo Ocampo Portugallingva traduko: Pedro Bento Esperanta traduko el la portugala: James Rezende Piton
Estis bal' en Asuncion', La ĉefurb' de Paragvaj', Kie estis lokaninoj Ridetantaj en balad' Kaj kvarope kun gitaroj Forte kantis bravular' Galopumo, galopumo Ankaŭ mi en la balad'
Galopuuuuuuuuuuumo, mi ne plu forgesos vin Galopuuuuuumo, por sanigi resopiron, Kontentigi kordeziron, Paragvaj', atendu min! Kontentigi kordeziron, Paragvaj', atendu min!
Rim (N.T.): La ritmo Galopa misionera fontas el la nordo de Argentino, regiono, kiu limas al Brazilo kaj Paragvajo. Ĝi rilatas al Galopa en Paragvajo kaj Galopeira en tiu suda regiono de Brazilo, ĉiuj similaj specoj de polko, laŭ la tradicia takto gvarania.
Kantu, kantu, ho popolo
Lasu tristecon ja for
Kantu forte, kantu laŭte
Ĉar vivo pliboniĝos
Ĉar vivo pliboniĝos
Ĉar vivo pliboniĝos
Ĉar vivo pliboniĝos
Ĉar vivo pliboniĝos
Kantu la sambon de rondo
La sambon kanzonan kaj la ironian
Kantu la sambon plivekan
La sambon modernan kaj la tradician
Kantu cirandon kaj frevon
Kokoon, maŝiŝon, bajonon, ŝaŝadon
Nur ne kantu por la junulino
Se apud ŝi estas ŝia kamarado
Kantu, kantu, ho popolo
Lasu tristecon ja for
Kantu forte, kantu laŭte
Ĉar vivo pliboniĝos
Ĉar vivo pliboniĝos
Ĉar vivo pliboniĝos
Sed la vivo pliboniĝos
La vivo pliboniĝos
La sambo forigas malbonon
Kantata sur monto aŭ sur la asfalto
Mi kantas karnavalan sambon
Aŭ lantan sambeton aŭ improvizatan
Mi jam delonge ne aŭdas
La sambon sinkopan, kun vario takta
Nur ne eblas kanti sambon
Se por vi la suno naskiĝas kvadrata
Kantu, kantu, ho popolo
Lasu tristecon ja for
Kantu forte, kantu laŭte
Ĉar vivo pliboniĝos
Ĉar vivo pliboniĝos
Ĉar vivo pliboniĝos
Jen mi diras: pliboniĝos
La vivo pliboniĝos
Certe ĝi ja pliboniĝos
La vivo pliboniĝos
Ĉu ververe pliboniĝos?
Ja, vivo pliboniĝos!
Estas tempo, mi foriros
Ĉar vivo pliboniĝos
Rim:
Cirando = brazila nordorienta muzik- kaj dancstilo. Ne ĝin konfuzi kun la infana rondodanco (kiu en la portugala havas la saman nomon).
Kokoo = brazila nordorienta muzik- kaj dancstilo.
Maŝiŝo = brazila muzik- kaj dancstilo.
Ŝaŝado = brazila nordorienta muzik- kaj dancstilo.
He, jen la floso sur mar' He, he, he Jen hodiaŭ troltren' He, iru ni por fiŝar' Lasu la ombron kaj venu vi!
Jen la troltreno en vasta mar' sen fin' He, vi venigu ŝin, Jemanĵa', al mi
Mia Sankta Barbara, vi benu min Vi edzigu min al Ĵanaina
He, trenu ĝin sen erar' He, he, he Jen okazas troltren' He, jen Reĝino de l' Mar' Venu vi al entrepren' por mi
Helpu min Dio, ho Sinjor' de Bonfin' Tiom da fiŝoj neniam vidis ni
Rim:
- Jemanĵa’ = oriŝao de l' maro. - Laŭ sinkretismo, Sankta Barbara estas la oriŝao Iansan' (originale: Iansã), regantino de l' ventoj, fulmoj kaj ŝtormoj. - Ĵanaina = sireno el salaj akvoj; ankaŭ unu el la nomoj de Jemanĵa'. - Sinjor' de Bonfin' = laŭ katolika devoteco, estas reprezento de Jesuo Kristo laŭ figuraĵo de Lia morto, kaj unu el la ĉefaj devotaĵoj en Bahio. - La partituro de tiu ĉi muzikaĵo estas disponebla ĉe Klubo Brazila Muziko.
Se venas memorspur' pro hazard' Pri la amato de pasintec' Saŭdado venas sen lament' Por ke rezonu la hom', Ke ĝi vivantas en bon' Sen sufersenc'
Se tamen ni sopiras kun ard' Al kiu aldestinas l' aprec' Saŭdado samas al turment' Min bone konas la sent' Rompiĝas kor' en plurpec'
Ho, se revenus dekad' De tiu amoburĝon' Ne estus plu la saŭdad' Acida kiel citron' Sed sentoj agu laŭ dec' Ne estu vea invad' Saŭdado, jen rimedo: kantad' Saŭdado, jen rimedo: kantad'
Rio loĝanta en mar' Ferias mi en Rio Kiu ĉe la mar' Havas florojn naskiĝintajn brunaj En ĝardenoj sunaj
Rio de veluraj montoj Ĝojkrias mi al Rio Al ridetaj fontoj Kiuj oras preskaŭ ĉiutage Kaj ĝojas lum-image
Rio, mar', Eterna en la amofar' Mia Rio lunas Amike, blanke, junas
Jen sun', jen sal', jen sud' La manoj sin malkovras, blu-apud' Pro tio mia Rio de l' virina belo Tuj finas ĉiun senton de ia malhelo Ne dormas mia Rio, ĉar neniam lacas, Kaj Rio nur donacas
Ferio ĉe Rio Mi, Rio, Ferio ĉe Rio Mi, Rio, mirio!
Rim (N.T.): - "Rio" estas mallongigo de la urbonomo "Rio-de-Ĵanejro". - "Mirio" estas libera uzo de la prefikso "miria/", kun la senco de "miriado".
Freŝa rozo ĉe fenestro
Naskas adoleskan revon
Kaj se knabo nun mi estus
Tiu roz' ne tie restus
Mi fiere ĝin donacus
Al l' unua amatino
Kaj per tiu malmultaĵo
Ja montriĝus mia am' (ja mia am')
Jen la sun' ĉe okcidento
Naskas maturecan revon
Mia voĉ' en voĉ' de l' vento
Serĉas vian silueton
Por vers' mia ĉagrenita
Ĉu ne estas plu pardon'?
Mi min perdas vin serĉante
Kaj min trovas en kanzon'
Mi ne volas urban vivon En bangalo aŭ domet' Ĉar mi havas mian hejmon Sub la pajloj de ĉalet'
Mi vivadas sen najbaroj, For de ĉia societ' Mi nur ĝojas pro la triloj Trans la plej fora montet'
De l' nambu-tinam' kaj de l' tinamet' De l' nambu-tinam' kaj de l' tinamet'
Je l' alveno de l' mateno Kantas kokoj en duet' Triste hurlas la noktuo En grenejo kun breĉet'
Trilas je la sunsubir' Kripturelo sen egret' Mi nur ĝojas pro la triloj Trans la plej fora montet'
De l' nambu-tinam' kaj de l' tinamet' De l' nambu-tinam' kaj de l' tinamet'
Mi ne ŝatas ruĝan teron Pro la polvo kiel kret' Saltofestas en sablej' Ĉiu gaja kolombet'
Kun plezur' ili petolas Kvazaŭ sablo-kabaret' Mi nur ĝojas pro la triloj Trans la plej fora montet'
De l' nambu-tinam' kaj de l' tinamet' De l' nambu-tinam' kaj de l' tinamet'
Mi tre frue iras ĉasi Kun la suno trans valet' La pafilo kun kartoĉoj Kaj ĉasujo por enmet'
Post preparo iras mi Kun la hund' kaj ĉaskornet' Mi nur ĝojas pro la triloj Trans la plej fora montet'
De l' nambu-tinam' kaj de l' tinamet' De l' nambu-tinam' kaj de l' tinamet'
Kiam foje mi ekscias Pri pli bona interpret' Mia koro ŝanceliĝas Kaj bedaŭras en sekret'
La suspiroj miabruste Pikas pli ol bajonet' Mi nur ĝojas pro la triloj Trans la plej fora montet'
De l' nambu-tinam' kaj de l' tinamet' De l' nambu-tinam' kaj de l' tinamet'
Rim (N.T.): La nambuo aŭ tinamo (Crypturellus tatauapa, kio inkluzivas ĝian tupian nomon), portugale: "inhambu-chintã" [injambu'-ŝintan'], estas birdo de la familio de Tinamedoj. La tinameto (Crypturellus parvirostris) estas la plej malgranda specio en la sama genro Crypturellus, kaj tiun ĉi oni i.a. nomas portugale: "inhambu-chororó" [injambu'-ŝororo']. Kripturelo (Crypturellus undulatus) estas alia tinamedo, en la portugala konata kiel "jaó" [ĵao']. Eksciu pli ĉi tie.
