Memoras mi l’ belan knabinon de l’ plaĝo de Boa-Viaĵo Knabino la mezan vesperon de dimanĉa blu’ Kaj blua jen Belle de Jour, estis vespera belo Okuloj kun blu’ de l’ vespero Vespere de dimanĉa blu’ La Belle de Jour La Belle de Jour
La Belle de Jour La knabino plej bela de tuta la urbo Kaj mi ĝuste certe por ŝi Verkis mian unuan elprovon de blus' Sed Belle de Jour En blu’ ŝi vojaĝis Okuloj la blu’ de l’ vesper’ je Vespero en dimanĉa blu’ La Belle de Jour La Belle de Jour
Rim - La titolo estas en la franca lingvo ankaŭ en la originalo (ĝi signifas "La bela de l' tago"), ĉar la kanto poezie kombinas renkontiĝojn en Parizo kun memoraĵoj pri la brazila urbo Resifo (Recife), inspiriĝinta de la angla aktorino Jacqueline Bisset (konata pro la filmo La Belle de Jour, de Catherine Deneuve) kaj de iu junulino vidita ĉe la resifa plaĝo Boa-Viaĵo (Boa Viagem). Obs - O título está em francês também no original (e significa "A bela do dia"), porque a música combina poeticamente encontros em Paris com memórias da cidade de Recife, inspirada pela atriz inglesa Jacqueline Bisset (conhecida pelo filme La Belle de Jour, de Catherine Deneuve) e por uma jovem vista na praia de Boa Viagem.
En l’ unua maten’, perdinte vin mi vekiĝis pli laca ol soleca, kiel al birdoj grafo paroletas, kiel bumba-meŭ-boj’ sen kapitan’. Ĝemis mi kiel ĝemas arbareto, kiel briz’ descendanta de l’ monteto, kiel kiu kliniĝas, freneziĝas, kiel bov’ ĉe l’ amas’, ve, uragan’,
Kaj en la dua maten’, perdinte vin mi troviĝis malfrue tro por soli, mi trapasis la stratojn, vojojn, rolis kvazaŭ kuranta aŭt' en kontraŭsenc’. kaj per la buŝangulo je susuro faris mi kanton zuman kaj absurdan: la dumnoktajn lamentojn de la vidvoj, kiel kato ĝemanta ĉe l’ ŝipkel’ - sola ŝel’.
Rim: bumba-meŭ-boj’ estas festo de l' brazila populara folkloro.
En leĝerbrumoj de internaj la pasioj
Vi venas nun por ludi en mia kvartal'
Nudbrusta sur via ĉeval', harfantazio,
Dum la sunumo de vestaĵoj en mistral'
Jen venas vi,
Laŭ klara son' de l' signalar'
Jen venas vi,
Laŭ klara son' de l' signalar'
Anĝela voĉo kun susuro ĉe l' orel'
Kaj sen pelmel' aŭdiĝas klare la signal',
Ke vi alvenos en dimanĉa frumateno
Mi vin anoncos per sonor' el katedral'
Nebul-pasioj kiuj venas el interne
jen portas vin al mia korto por ludad'
vi surĉevale, brusto-nude, haroj-vente
Kaj niaj vestoj sub la sun' je forta grad'
Jen ven', jen ven,
Pri veno via, jen signal'
Jen ven', jen ven,
Pri veno via, jen signal'
Anĝelo voĉe flustris al mi en orelon
Mi ja ne dubas, aŭdas mi, jen la signal'
Ke venos vi en iu dimanĉa mateno
Anoncas jen la sonoril' de l' katedral'
