Doloro

Verkis: Roger Borges sur teksto de Julio Baghy

Mi sidas sola kun mia doloro,
Kun mia penso, kun mia sopiro;
Silente fluas tra l’ nokta horo
La larmoj — senbrue, sen vido, sen miro.

Neniu venas por mildi la vundon,
Neniu demandas, kial mi ploras.
Kaj mia koro — sanganta, profunda —
En si mem mortas, en silento floras.

Ho, se mi povus, kiel infano,
Plori en sino de amo patrina!
Sed restas nur ombro kaj nokto vana,
Kaj mia doloro — sen nom’ kaj sen fino...


Rim: Poemo aperinta en la kolekto "Preter La Vivo" (1922).
Obs: Poema incluído na coletânea "Preter La Vivo" (1922).



Aranĝo: Artefarita intelekto

Vidu kaj elŝutu la muziktekston kun akordoj (x-sistemo).