Forgesu, nia am' jam ne festas Ja ĉio en la mondo tiel estas Kaj jen estas ke mi ne plu amas vin Kaj la plor', la sufer' Sen merit' en vi nestas Sed tiel ja estas
Kaj jen estas ke nun mia kor' estas svena Kaj nia nesto de am' estas malplena Se mi daŭre mensogus ke mi amas vin Ke l' amo restas Sed ne volas, ne rajtas ja mi Tiel ja ne plu estas.
Baneluzita kalsono, vagad' en milda somer'
Fora senfina marfono, ĉiela ark' en l' aer',
Poste la plac' en promeno, kaimkanzona etos',
Ripoz' en mat' el vimeno, bongusta akv' el kokos'
Bonas
Tag' en la plaĝ' Itapuan'
Ĉe l' suno de Itapuan',
Marbruo de Itapuan'
Amante en Itapuan'
Ĝui la maron, prezenti plej ĉarman verdon ĉe l' strand’,
Pri l' naturbeloj komenti drinke de brazila brand’
Kaj gape forrigardante la maron ĉe l' horizont',
Senti magie kaj lante rondiron de l' tuta mond'
Bonas
Tag' en la plaĝ' Itapuan'
Ĉe l' suno de Itapuan',
Marbruo de Itapuan'
Amante en Itapuan'
Ĉe l' freŝa brizo vespere venanta borden de l' mar',
Brue blovante leĝere supren de l' kokosarbar'
Kaj en la spaco serena kiel en sentempa nun',
Dormi ĉe l' bruna belplena Itapuana plenlun'
Bonas
Tag' en la plaĝ' Itapuan'
Ĉe l' suno de Itapuan',
Marbruo de Itapuan'
Amante en Itapuan'
Rim: - Registrita en la albumo Esperanto, mia pasio, de Vera Jordan. Memeldona, 2007 - "kaimkanzona etoso" = etoso de kanzono en la stilo de Dorival Caymmi Obs: - Gravada no álbum Esperanto, mia pasio, de Vera Jordan. Independente, 2007 - "kaimkanzona etoso" = atmosfera de uma canção no estilo de Dorival Caymmi
Heliĝas maten',
La suno kaŝos tuj la klaran stelon
Ardantan,
Perlon de l' ĉiel' reflektanta
La vian.
La taga lum' kontemplas vian korpon
Soifan,
Plenan je plezur' kaj deziro
Ardantaj.
Vidu, Ke la rozujon pluvo kronas, Rozuj' ne flaras, florodonas La freŝecon de humidaj gutoj Kaj de Luiza, kaj de Paŭliĉjo, kaj de Johan', Sen posedant'
La petaloj rozaj forportitaj de la vento Dum tre pura am' forportis mian sentimenton Vidu, ke zonotriko apudestas Kaj sur malseko ĝi jam festas, Antaŭvidante la printempon
Vidu, tre bonan pluvon, facilmovan, Sur la rozujo florokova, Bona pluvo, kreopova, Tero-akviga, river-pleniga, ĉiel-puriga, Estig' de l' blu'...
Vidu, la jasmenujo floroplenas Kaj vigla akvo rivereta Sin ĵetas sub la trankvilakvan riveron
Vidu, sur la rozujo pluvas lante Ĝi floras nur, ne parfumante Pro freŝec' de l' humidaj gutoj Ĝi apartenas ne al Paŭliĉjo, Luis', Johan'... Nenies, do!
Rozpetaloj estas forportataj de la vento Mian penson kune portis pura ama sento Vidu, apude loĝas juna pigo Kaj dum promen' post malsekigo Divenis ĝi printempon fruan
Vidu, jen plezuriga pluvo bona Al la rozujo akvondona Pluvo bona, tre bezona Jen sur la tero, pli al rivero, tra la aer' Ĝis venas blu'
Vidu, ĉe jasmenujo floras ĝojo Kaj dume pura vigla rojo Ĵetiĝas al la rivero pli trankvila Ha, vi estas ja nenies Ha, vi estas ja nenies
Banokalsono malnova
Kaj travagadinda tag'
Senfina maro sinmova
Kaj super ni ĉielark'
Poste ĉe l' placo Caymmi
Plenas la korpo je van'
Senĉese bastomatumi
Kokostrinkaĵ' en la man'
Jen ĝoj':
Liberhorar' en Itapoã
Sun' sen nubar' en Itapoã
Muĝo de l' mar' de Itapoã
Ambabilad' en Itapoã
Kiam la mar' inaŭguras
Verdecon kvazaŭ verdid'
Ĝisoste mi argumentas
Kun branda sukerkanid'
Kaj kun la vid' perdiĝanta
Ie ĉe la horizont'
Trankvila kaj rimarkanta
Eĉ la turniĝon de l' mond'
Poste la taŭz' anserhaŭta
De l' vento de la vesper'
Leviĝas susur' mallaŭta
El palmoj al la aer'
Kaj en la spacoj serenaj
Sen morgaŭ, hieraŭ, nun
Mi dormas en brakoj benaj
Sub itapoana lun'
Rim: - Registrita en la albumo Aaron Brazilumas Esperante, en Majo/1989. - Troviĝas karaokea video de tiu ĉi kanto ĉe Klubo Brazila Muziko.
Roza La Bruna Kien iras vi, ho Roza? Kun ĉi rozo sur la haroj, Marŝo kvazaŭ serioza, La Bruna, la Bruna Roza
Roza La Bruna La sambo vin atendas Ĉiuj volas vidi vin Lasu l' sintenon Ŝajnantan tiel loza Venu Roza, apud min
Lasu aparte ĉi pozon Venu al sambo sen plend' Ĉar la ularo jam lacas pro atend' Ho Roza! Ĉar la ularo jam lacas pro atend' La bruna Roza Ĉar la ularo jam lacas pro atend' Ha! Roza! Ĉar la ularo jam lacas pro atend'
Mi estis nun hero’ Mia ĉeval' parolis angle ĝi Vakera fianĉin’ Estis krom vi kaj la aliaj tri Mi frontis al batalion’ Germanoj kun ties kanon’ La katapulton gardis Provoludis rokon Por maten-sesi’
Kaj nun estis mi reĝ’ Kaj la pedel’ kaj ankaŭ la juĝist’ Laŭ mia propra leĝ’ Ni devigata estis al feliĉ’! Kaj vi estis la princino Kiun kronis mi Kaj tiom bela kun tia mirind’ Ke marŝis nuda vi tra mia land'
Ne, forfuĝu ne Ŝajnigu esti mi via ludilo Kaj via turn-ludil’ Via preferata besto Jen apogu min Neniel plu ĉe ni ekestis timo Dum tempo de l’ malbono Kiam ni ne estis naskiĝintaj
Kaj nun estis fatal’ Ke finiĝinta estu fantazi’ Trans korto tiu ĉi Estis ja nokto kvazaŭ plu sen fin’ Ho vi do foriris mondon sen averti min Kaj mi demandis kia frenezul’ Kion la vivo elfaros el mi?
Tiu babilad' estas sensenca Vi jam troviĝas tro trans normalec' Peco da ideo ene pendas Ja da ideo pendas ene pec'
Ne ĝeniĝu, ne, obla bajon', Lasu l' obeon, lasu l' obeon Ĉar for arane', For arane', for araneo, Ne la feo neas ĉaron Nek la faro kreas kleon Je tia teo, je tia teo Via babilad' jam estas ese'
Kveras mi por tero, pro la despero Kveras mi por kvero, erara ero Kveras mi ke vi gajnu, ke vi vere ŝajnu Estas mi ansero krianta "panjon" Mia babilad' estas sensenca Kaj vi jam trapasis tro tre...
Pasis de la fal' de nia hejm' jam unu jar', monatoj ses. Birdeta gaj', gitaro kaj melankoli' kruela plej min akompanas nun sen ĉes' por dolorigi mian koron.
Ĉu tamen pli bone ja tiel ĉi? Pli bone por vi kaj same por mi. La viv' - jen lernejo kun la sola deviga instru' "Teknikoj por elten' sen plori plu".
Heroo estis mi Kun la ĉevalo anglaparolant'
Kaj jen ke vi plus tri
De la Vakero estis la amant'
Mi frontis al batalion’
Mi frontis al german-kanon'
La ŝtonĵetilon gardis
Rokmuziko ardis
Dum lernej-feri'.
Nun estis mi la reĝ'
Kaj la bedel' kaj ankaŭ la juĝist' Kaj do laŭ mia leĝ'
Nia feliĉo daŭrus dum ekzist'
Kaj jen vi, kun via krono donita de mi
Kaj tiom bela rava estis vi
Iranta nuda sen ia rezist'
Ne, ne fuĝu vi
Mi estu kvazaŭ la ludilo via
La turbo estas mi Kaj pluŝbest’ por vi mi iĝis Man’ en mane ni
La timo nun ĝi ne plu estas nia
En tempo de malvirto
Ni ankoraŭ tiam ne naskiĝis
Nun estis la fatal’
Ke l’ mirrakonto nun forlasis nin Kaj transe la kvartal'
Estis la daŭra nokto en senfin’
Kaj jen vi, malaperinta en ĉi mondo for Kaj mi demandas kun freneza kor’ Kien la vivo tiel portos min?
Pardonu la sobran vizaĝon
Pardonu la mankon de paco
Pardonu la mankon de spaco
Pasintis jen tiel ĉi
Pardonu pro tro da tragiko
Pardonu la mankon de fliko
Pardonu la vanajn amikojn
Pasintis jen tiel ĉi
Pardonu la foliomankon
Pardonu pro manka aer'
Pardonu la mensogan dankon
Pasintis jen tiel ĉi
Kaj kiam vi ĉion netigos
Kaj kiam vi rompos la ligojn
Kaj kiam vi zonojn malligos
Faru la feston sen mi
Kiam vi lavos l’ atakon
Kiam vi lavos l’ animon
Kiam vi lavos la akvon
Lavu okulojn por mi
Kiam burĝonos la floroj
Kiam elkreskos arbaroj
Kiam rikoltos la fruktojn
Diru la guston al mi
Amis mi Ege pli ol mi devus, ververe, amis mi, ho ve Ploris mi Kiam mi sentis, ke en la vivo venus la sufer'
Tiam do Vi okazis al mi meze de tiu senfina trist' Tiam, ho, Vi fariĝis motiv' por ekzist' Kaj por pacema am' Sen sufera dram' Por ĉiam' Ĉar la am' estas plej trista sento se vanuas flam'
