Aĉa ne estas plaĉa

(Originale: Feio não é bonito aŭ O morro)
Verkis: Carlos Lyra k Gianfrancesco Guarnieri
Traduko: James Rezende Piton

Vivu la belaĵoj propraj de Brazil'
Kun histori' kaj tradici'
Kaj vivu "monto" en gloropleno
Kun samblernejoj kantataj en samboj
Pri sia deveno

Aĉa ne estas plaĉa
La "monto" daŭras
Tamen ĝi revas pri fin'
Kantas, ĝi kantas triste
Ĉar nur tristecon
Rakontas ĝia rutin'
Ploras, ĝi ploras ride
Ĉar ĝi kuraĝas,
Bravega de l' origin'
Amas, la "monto" amas
Kun am' timida, kun am' avida
Pri aliestonto


Rim (Noto de la Tradukinto): "La monto" estas maniero aludi al la periferiaj kvartaloj en Rio.
En la komenco de la 20-a jc. la modernigo de la historia urbo kun larĝaj avenuoj forigis multajn loĝejojn, kie vivis malbonhavaj familioj. Sen protekto kaj monkompensoj, tiuj homoj transloĝiĝis al terpecoj sur la montoj ĉirkaŭ Rio, sen minimumaj sanitaraj kondiĉoj.
Tiuj homoj de "la monto" produktis multe da arto kaj donis riĉajn kontribuojn al la brazila kulturo, speciale ĉirkaŭ sambo. Tiu ĉi kanzono pledas por normala vivo kaj ke malgraŭ la pozitivaĵoj, oni ne devas romantikigi la malbonajn kondiĉojn de "la monto", kun nefinitaj domoj el brikoj, aŭ domoj faritaj el alternativaj materialoj kiel lado kaj recikligita lignaĵo. Al ili mankis - kaj al multaj plu mankas - bazaj rimedoj kiel akvo kaj elektro.
Obs (Nota do Tradutor): "La monto" (i.e. "O morro") é uma maneira de aludir aos bairros de periferia no Rio. No começo do séc. XX a modernização da cidade histórica com largas avenidas desalojou várias moradias, nas quais viviam famílias de poucos recursos. Sem proteção ou indenização, essas pessoas mudaram-se para terrenos nos morros em torno do Rio, sem condições sanitárias mínimas.
Essas pessoas "do morro" produziram muita arte e deram ricas contribuições à cultura brasileira, especialmente no samba. Esta música apela por uma vida normal e diz que, apesar das coisas positivas, não se deve romantizar as más condições "do morro", com casas inacabadas em alvenaria, ou casas feitas de materiais alternativos como lata e madeira reciclada. A eles faltava - e a muitos ainda falta - recursos básicos como água e eletricidade.

Rim: La partituro de tiu ĉi muzikaĵo estas disponebla ĉe Klubo Brazila Muziko.
Obs: A partitura desta música está disponível no Klubo Brazila Muziko.

Vidu kaj elŝutu la muziktekston kun akordoj (x-sistemo).

Naiva lupo

(Originala titolo: Lobo bobo)
Verkis: Carlos Lyra k Ronaldo Bôscoli
Traduko: Jair Salles

Malbona lup' eliris por
Formanĝi iun en vesper'
Kun poŝo sen moner'
Li provis kaj
Finiĝis tuj la gaj'

En banvesto junulin'
La aŭton aŭdis, tamen ŝin
Ne trompis la insisto
De l' lupo eĉ en tristo
Ĉar nia junulin'
Ne forgesis de l' avin'
Konsilojn pri la lupoj —
Ili povus manĝi ŝin.

Lupo kantas, petas,
Promesas ĉion kun tro-am'
Kaj diras, ke kiel lupo
Li ne rezistas al kostum' de ban'

La knabino vidis do
Ke l' lupo jam ŝin amas tro
Do lupoj ofensivaj
En ver' jen la naivaj
Kaj mi nur diru pli,
Ke ŝi ligis per katen'
La lupon, kiu ne
Plu povas pensi pri manĝem'.
...Naivulo!...


KURIOZAĴO: Tiu ĉi kanto estis verkita post konversacio kun la komerca direktoro de la diskeldonejo Odeon, en kiu li sugestis al Ronaldo Bôscoli atenti la rokmuzikon de Celly kaj Tony Campelo, kiu estis teme pli proksima al la juna publiko, kaj tial pli sukcesa. Bôscoli iris hejmen pensante pri tio kaj decidis verki tekston plenan je malico, tute kontrastan al la plimulto de la bosanovaĵoj, kiuj estis komplete senseksaj, temantaj pri barketoj kaj floroj. (Fonto: Wikipedia)



Kantas kaj gitarludas: Flávio Fonseca

Vidu kaj elŝutu la muziktekston kun akordoj (x-sistemo).

Marŝo de la Cindra Merkredo

(Originala titolo: Marcha da Quarta-Feira de Cinzas)
Verkis: Carlos Lyra k Vinicius de Moraes
Traduko: James Rezende Piton

Jam ne plu nia karnaval'
Ne aŭdiĝas eĉ nur kanzon'
Jam ne pasas hom'
En gaja ludad'
Kaj en ĉiu kor'
Sopiroj kaj cindroj,
Jen sola restaĵ'.

Tra la stratoj nur sola spec'
De homoj laŭ sia propra spec'
Ne plu la ridet'
Sen kis', sen brakumoj
Nek gaja paŝado
Dancante, kantante
Kanzonojn pri am'

Ĉiuokaze necesas la kant'
Pli ol iam necesas la kant'
Ja necesas la kant' por gajigo de l' urbo

Por malgajo en nia kor'
Nepre iam alvenos fin'
Ĉiuj kun ridet'
Revenis l' espero
Popolo dancanta
Kun vivokontento,
Feliĉa pro kant'

Estas multaj aferoj en blu'
Tiom grandaj promesoj el lum'
Tiom da pura am', oni estas sensciaj

Se mi povus travivi plu
La ludadon de karnaval'
Laŭ la bel'
De malnova karnaval'
Kun belaj marŝetoj
Kaj homoj kantantaj

Nur kanton de pac'
Nur kanton de pac'
Nur kanton de pac'
Nur kanton de pac'



Kantas kaj gitarludas: Flávio Fonseca

Vidu kaj elŝutu la muziktekston kun akordoj (x-sistemo).

Mi preferas sekvi vin

(Originala titolo: Você e eu)
Verkis: Carlos Lyra k Vinicius de Moraes
Traduko: Vitor Mendes

Oni voku min
Al mi do venu pet' sen fin'
Kaj oni eĉ priklaĉu min
Kaj min malamu en la sin'
Oni festu do,
Milojn da festoj sub la lun'
Ne iros mi, ne petu al mi
Ne iros mi, ne volas mi
Kaj oni eĉ intrigu min
Kaj estu plor' kaj rid' kaj ĝin'
Kaj oni do diru al si
Ja kion ajn ja volos li
Oni disvastigu ke ja min lacigas viv'
Kaj ke bedaŭras kiu bone konis min
Mi preferas sekvi vin.



Kantas kaj gitarludas: Flávio Fonseca

Vidu kaj elŝutu la muziktekston kun akordoj (x-sistemo).

Mia amatino

(Originala titolo: Minha namorada)
Verkis: Carlos Lyra k Vinicius de Moraes
Traduko: Vitor Mendes

Se vi estus, ho, mia amatino
kiel bela amatino
al mi povus esti vi
se volas esti vi nur mia
tiu ĉi aĵeto tia
aĵo tiu ĉi nur mia
ja nenies, nur de mi
devas vi ĵuri ke estos nur al vi
la penso esti nur de mi,
nur de mi, ĝis mort-alven'
ankaŭ vi ne perdu vian ĉarman rolon
tiun ĉi mildan parolon
por rakont' al mi pri vi
kaj devas vi esti al mi tre karesema
via plor' mallaŭte ĝema
sen kialo, en mister'

kaj se multe pli ol nur amatino
volas vi esti amata
la amata plej amata, amatin'
amatin' tia al la amo destinata
por ke viv' estu volata
kaj ne l' mort', ne l’ vivofin'
devas vi veni ĉe mi
sur mia vojo
kaj al vi eble ĉi vojo
estos trista, ho karin'
la okuloj viaj estu nur de l' miaj
viaj brakoj mia nesto
en la posthora malbru'
kaj devas vi esti la lasta stel' al fino
mia kara kunulino
en la senfino de ni du.

Vidu kaj elŝutu la muziktekston kun akordoj (x-sistemo).

Printempo

(Originala titolo: Primavera)
Verkis: Carlos Lyra k Vinicius de Moraes
Traduko: Jair Salles

En solo, mia amo
al ĝarden' sen flor' similas nun.
Mi dezirus do renkonti ŝin por diri,
kian triston kaŭzas la saŭdado.
Kaj mi amas tiel vere,
ke ŝi eble ankaŭ amos min,
sed okazas, ke de mi pli for ŝi estas
ol la stel' brilanta en vespero.
"Ho, stelo!
– mi jen dirus –
Venu teren!
Ekzistas amo!"
Kaj nun printempo
al la poezi'
ebligu, per reveno,
ke ne mortu ĝi.

Vidu kaj elŝutu la muziktekston kun akordoj (x-sistemo).