Dankon al Vi, Sinjor' Ĉar Vi estas amiko Ĉar per via prediko Vi parolas al mi Per parfumo de l' floroj Kaj belec' de l' koloroj Kaj per flustro de l' maro Kiu preĝas al Vi
Estas Vi en Natur' En verdo de l' arbaroj En festaj birdaroj En brilo de l' Sun' En ombro ŝirmanta En vento amika En fonto kuranta, Printemp' aŭ aŭtun'
Kaj mi laŭdas vin ankaŭ Ĉar en tagoj feliĉaj Aŭ en tiuj plej malriĉaj Zorgas min ĉi flegad' Se doloro min estras La fid' ĉe mi restas Do eĉ suferanta Ja pluas kantad'
Se ĉiuj ni estas unu Kaj el ni ĉiu iĝas mem Radi' de sama lum' Samplaĝa sablero Kie dormas mar' Kaj mar' kaj plaĝo estas unu Sono plus sono estas ununura kanzon' Estas mar', lum' kaj ni
Se ĉiuj ni estas unu Kaj sun' kuŝiĝas sur mar', kaj Paliĝas la ĉiel' Ne nur horizontoj Tamen, ĉio plu La universon formos, do La aliuloj estas la plejparto de mi Estas mar', lum' kaj ni
Nova lumo venis al la Tero, Lumo sankta de la Sankta Dio! Disfluiĝas tute la mistero Sur la forto de l’ Evangelio.
Nun la pordoj bronzaj de l’ karcero, Entenanta ombron de l’ Nescio, Falas brue... Restas nur polvero... For mallumo! hela estas ĉio!
Vivon novan nun ricevis vorto De l’ eterna Majstro el la forto De la flora lingvo Esperanto.
Nun popoloj ĉiuj vidos klare, Dion Bonan dankos, kaj grandare Kolektiĝos por la nova kanto!
Rim: Ĉi tiun soneton troviĝas en la libro Mediuma poemaro, de Porto Carreiro Neto. Ĝi estas atribuita al la spirito Abel Gomes, kiu ĝin verkis okaze de la apero en Esperanto de la libro La Evangelio laŭ Spiritismo, de Allan Kardec. Obs: Este soneto encontra-se no livro Mediuma poemaro, de Porto Carreiro Neto. É atribuído ao espírito Abel Gomes, que o escreveu por ocasião do lançamento em Esperanto do livro O Evangelho Segundo o Espiritismo, de Allan Kardec.
Se, parolante la lingvojn de l’ homoj Kaj de l’ anĝeloj, mi veron atestus, Sed sen amsento, mi kvazaŭ metalo Estus sonanta nur vane aŭ estus Kvazaŭ sensente tintanta cimbalo.
Se mi posedus kapablon profeti, Ĉiujn misterojn, sciencojn konpovus Kaj se mi fidon tielan je Dio Havus, ke montojn per ĝi mi formovus, Tamen sen amo mi estus nenio.
Mian havaĵon donante, se multajn Homojn De mort’ per malsato mi savus; Se mi, ke brulu ĝi, eĉ ne hezitus Doni la korpon, sed amon ne havus, Tio al mi ja neniom profitus.
Amo bonfaras, sen serĉi profiton, Sin ne ŝveligas, neniam koleras, Fari malbonon neniam intencas, Ne fanfaronas, sen plendi suferas; Ĝi ne envias, nur bonon pripensas.
Amo kondutas laŭ decaj kutimoj; Ĉion konfide eltenas, toleras, Ĉiam la juston kaj veron obeas, Firme ĝi kredas je Di’ kaj esperas: Amo kristana neniam pereas ...neniam pereas.
Vere diras mi al ĉiuj, Ke se tiuj ĉi silentos La ŝtonoj mem ekkrios kaj Maljunuloj havos sonĝojn, Gejunuloj ja profetos mem.
Mosea paŝt-baston', Mantelo de Elija, Ŝtuparo de Jakob', La vizi' de Jeremia... Mediumoj, iam profetoj, Kun fakultoj ne plu kaŝitaj: La paroloj, la sentemo, La aŭdado, fremdaj lingvoj...
Vere diras mi al ĉiuj...
En Kana, la edziĝ', De l' vundoj la kuraco, En la Transfiguriĝ', Donante vivan akvon... Ĉiam Majstro, ĉiam Profeto, Dia esto, la Gvidanto. Multaj mutas, multaj sentas, Multaj aŭdas la Vivmediumon.
Vere diras mi al ĉiuj...
Rim: Du partituroj de tiu ĉi muzikaĵo estas disponeblaj ĉe Klubo Brazila Muziko: unu melodia, kaj unu de la albuma aranĝo.
Obs: Duas partituras desta música estão disponíveis no Klubo Brazila Muziko: uma melodia cifrada e uma do arranjo do disco.
Kantas: Ana Paula Pose Gitaro: Paulo Pose Registrita dum COEZMUC - Spiritisma Kunfratiĝo de la Regiono de Mucuri - MG, Voz: Ana Paula Pose Violão: Paulo Pose Gravado durante o COEZMUC - Confraternização Espírita da Zona do Mucuri - MG
Pro mia neperfektem' Via ĉeest' min forpelus, Sinjor' Sed pro via memnaturo Favorkoreco kaj kompata amo Ĉetable vi kun mi sidiĝas Kaj min nutradas Per esperdono je l' venont' Kaj fortoj, per kiuj mi Fariĝu inda je vi Tutvivdankon, Sinjor' Mian dankon. Tutvivdankon, Sinjor'
En tiu tago en Jerusalem' Ĉielo estis tiel griza Kaj eĉ la vento kaŝis sin por briza larm' Ankaŭ mi amare havis ploron En menso la memoron:
Via vido Kaj en okuloj tiu flam' Via vido De povoplena am'
Mia virina sentem' Longe amon serĉadis, kaj do Ĝin fine trovis en Vi Kiel plu vivi sen Vi Kaj sen Via amikeco, kaj sen la tenero
Tiumatene en Jerusalem' La saŭdado estis granda, do mi iris serĉe de Vi Sed la ŝtono ne troviĝis tie plu Ja la tombo estis malplena, Voĉo min vokis, kaj jen:
Via vido Kaj en okuloj tiu flam' Via vido De povoplena am'
Kaj do Vi estas tie ĉi kaj ĉio estas pac'.
Rim: - Traduko farita laŭ peto de la aŭtoro mem. - Registrita portugallingve en la KDoj Tempo Dominó, de la kantistino Cacau, kaj Verbos, de Tim & Vanessa. - Du partituroj de tiu ĉi muzikaĵo estas disponeblaj ĉe Klubo Brazila Muziko (melodio kun akordoj kaj aranĝo).
Obs: - Tradução feita a pedido do próprio autor. - Gravada em português nos CDs Tempo Dominó, da cantora Cacau, e Verbos, de Tim & Vanessa. - Duas partituras desta música estão disponíveis no Klubo Brazila Muziko (melodia cifrada e arranjo).
- Venu, kaj mi faros el vi homkaptiston, Se persistos, vi fariĝos Petro, Ŝtono Kaj en lokoj kie la malplen' imponas Fruktodonos vi kaj la malsato distos.
- Mi deziras iri apud Vi, sed timas Droni en la akvoj dum Vi supervadas. Se Vi antaŭsentas en Ĝarden' vundadon, Mi, Jakobo kaj Johan' en dorm' proksime...
Kvazaŭ ne sufiĉus, jen mi per la spad' Vundas la soldaton arestantan Vin... Estas timoplena eta mi, ŝafino Beanta je nead'.
- Mi revenas kaj apudas man' en man'. Kredu, Mi vin portos ĉien malgraŭ vi. Petro, ĉu vi amas? Al Mi, ĉu vi amas? Petro, ĉu vi amas?
Kaj vi estiel roko Konstruu mian domon En koro de la frat'. Aŭdu, Simon-Petro, mortos vi sur kruc'.
- Ne, ne indas mi esti honorigat', Se depost la Majstro Martiri estas cel'. La man' sub Lia tuŝ', Pied' post Lia duŝ' Nur montros al Ĉiel'.
Rim: Du partituroj de tiu ĉi muzikaĵo estas disponeblaj ĉe Klubo Brazila Muziko: unu melodia, kaj unu de la albuma aranĝo.
Obs: Duas partituras desta música estão disponíveis no Klubo Brazila Muziko: uma da melodia cifrada e uma com o arranjo do disco.
Ho Maria Senmakulata, Dipatrin', mi fidas Vin. Tute pura, tute bela, Mi esperas nur je Vi. Gravediĝis Vi senpeke, Korpatrin', zorgu pri mi.
Vi, Maria, Purega estas, Daŭra Ĝojo, Lum' de l' Sun'; Vi, Aŭroro de l' Espero, Pro Vi, al mond' venis Lum'. Ho Portal' de l' Lumo Dia, Monda Lum' estas Jesu'.
Panjo Sankta, Grace plena, Venas gefilar' al Vi: Tuta Braganc' San-Paŭlia, "Conceição do Jaguari", Vin proklamis Patronino; Gent' esperas nur je Vi.
Sinjorino de Braganco, Virgpatrin' de l' Eternul', La Stel', kiu al ni brilas, Dolĉa Panjo ĉe la kruc'; Gvidu Homojn de Braganco Al sekvado de Jesu'.
(Originala titolo: A paz do coração) Verkis: Flávio Fonseca sur teksto de Fénelon (el Evangelio laŭ Spiritismo, de Allan Kardec, ĉapitro V, ero 23 - portugaligo de Guillon Ribeiro, Eldono FEB) Traduko: Flávio Fonseca
La homo, Anstataŭ serĉi tuj la pacon de la kor', Sola feliĉo reala en ĉi tiu mondo, Li nur montriĝas avida Je ĉio kio agitos lin, konfuzos lin, Kaj, stranga misafer'! La homo, Kvazaŭ pro intenco, Kreas por si mem atencon Kontraŭan al la propra prosper'.
Vi, aperas en la vojŝtonoj, kiujn mi devas konverti en florojn. Vi, aperas en la floroj, kiu stimulas miajn matenojn. Vi, aperas en miaj matenoj subtileme kaj mildigante mian laboron. Vi, aperas en mia laboro, transformante min en laborulo de la sinjoro.
