Vidu, Ke la rozujon pluvo kronas, Rozuj' ne flaras, florodonas La freŝecon de humidaj gutoj Kaj de Luiza, kaj de Paŭliĉjo, kaj de Johan', Sen posedant'
La petaloj rozaj forportitaj de la vento Dum tre pura am' forportis mian sentimenton Vidu, ke zonotriko apudestas Kaj sur malseko ĝi jam festas, Antaŭvidante la printempon
Vidu, tre bonan pluvon, facilmovan, Sur la rozujo florokova, Bona pluvo, kreopova, Tero-akviga, river-pleniga, ĉiel-puriga, Estig' de l' blu'...
Vidu, la jasmenujo floroplenas Kaj vigla akvo rivereta Sin ĵetas sub la trankvilakvan riveron
Vidu, sur la rozujo pluvas lante Ĝi floras nur, ne parfumante Pro freŝec' de l' humidaj gutoj Ĝi apartenas ne al Paŭliĉjo, Luis', Johan'... Nenies, do!
Rozpetaloj estas forportataj de la vento Mian penson kune portis pura ama sento Vidu, apude loĝas juna pigo Kaj dum promen' post malsekigo Divenis ĝi printempon fruan
Vidu, jen plezuriga pluvo bona Al la rozujo akvondona Pluvo bona, tre bezona Jen sur la tero, pli al rivero, tra la aer' Ĝis venas blu'
Vidu, ĉe jasmenujo floras ĝojo Kaj dume pura vigla rojo Ĵetiĝas al la rivero pli trankvila Ha, vi estas ja nenies Ha, vi estas ja nenies
