Verkis: Teddy Vieira k Luiz Raymundo
Traduko: Roger Gotardi
Ĉiufoje dumvojaĝe laŭ la vojo Oŭro-Fina
De fore mi ekrigardis al knabeto vedestina
Li malfermis trabopordon kaj min petis kapoklina
“– La kornon vakero blovu por aŭskulta ĝu’ rutina”
Post kiam bovaro pasis kaj la polvo teren falis
Ĝojsaltis la servobubo: per moner' mi lin regalis
“– Koran dankon bovgardisto Dion Patron vi lojalis”
Tra vasta sertano pluen korno muĝis vipo knalis
Fortajn batojn mi suferis dum kruela vivbatal’
Nenio pli vundis tamen ol ĉi tiu fifatal’:
De la servobub' returne mankis ĉia signal’
Fermita la trabopordo - bild’ amara kiel gal’
Mi desaltis de l’ ĉevalo antaŭ simpla terkaban’
Virino despere ploris mi ŝin tenis je la man’
“- Vi malfruas bovgardisto: jen la kruco en lontan'”
Murdite de bov' senkora tombokuŝas la infan’
Bovpele tra Oŭro-Fino min torturas la domaĝo
Dumpase tra trabopord’ aperas li kiel miraĝo
Malgaja grincado ĝia pli similas al mesaĝo
De tiu brunhaŭta bub’ – bondezir’ por la vojaĝo
La ĉevoja tombokruco min obsedas kun malĝu’
Ĵurligon neforgeseblan mi ripetas ĝis enu’:
“– Eĉ se la bovar’ disiros kaj nepriĝos ĉirkaŭkur’
En tiu lander’ mizera mi kornon ne blovos plu”
Nenhum comentário:
Postar um comentário
Bonvolu lasi vian komenton. Dankon!